اغلب می پنداریم فرزندی که خیلی به والدینش توجه دارد فرزندی نمونه و وفادار است ولی چنین نیست، واقعیت این است که وقتی فرزندی همیشه نگران شماست یعنی خودش یک آسیب دیدهٔ واقعی است که مسئول آسیبش شمایید!
یک والد خوب والدی است که ذهن فرزندش از او آسوده باشد و به فرزند توانایی و قدرت آسوده فاصله گرفتنِ را بدهد. وقتی فرزندتان از شما دور نمیشود وقتی همیشه نگران شماست وقتی تمام برنامه هایش را با شما تنظیم میکند... نه نشانه وفاداری او بلکه نشانه آسیب خوردگی اوست. توجه کنید وقتی مرتب با فرزندتان صحبت میکنید و در گفتگوها گوشزد میکنید که در این زندگی، چقدر سختی و عذاب کشیده اید چقدر رنج دیده اید و….در واقع مرتب به فرزندتان القا میکنید که من قربانی این زندگی هستم و تو تنها چشم امید و ناجی من هستی. حالا او خودش را نجات دهنده شما تصور میکند و هیچ لحظه ای را برای نجات شما از دست نمی دهد، غافل از اینکه خودش تمام زندگیش را با نگرانی برای شما از دست میدهد. در قبال رسیدگی و عشقی که به فرزندانمان میدهیم آنها را مدیون و بدهکار و ناامن نکنیم، به آنها کمک کنیم زندگی های مستقل و ذهن های آرام داشته باشند.
فرزندان ما ناجیان ما نیستند.

جبران خلیل جبران در کتاب پیامبر میگوید :
"فرزندان شما به حقیقت فرزندان شما نیستند؛ آنها دختران و پسران زندگی اند در سودای خویش....آنها از کوچه وجود شما گذر می کنند اما از شما نیستند، اگرچه با شمایند، به شما تعلق ندارند. عشق خود را بر آنها نثار کنید، اما اندیشه هایتان را برای خود نگه دارید. زیرا آنها را نیز برای خود اندیشه ای دیگر است. جسم آنها را در خانهٔ خود مسکن دهید اما روح آنان را آزاد گذارید زیرا روح آنان در خانهٔ *فردا* زیست خواهد کرد که شما حتی در رویا نمی توانید به دیدار آن فردا بروید، ممکن است تلاش کنید که شبیه آنها باشید اما مکوشید که آنان را مانند خود بار بیاورید زیرا زمان به عقب باز نخواهد گشت و با دیروز درنگ نخواهدکرد



موضوعات مرتبط:
برچسب‌ها: روزانه , فرزند پروری
[ چهارشنبه ٢۸ بهمن ۱۳٩٤ ] [ ٩:٤٤ ‎ق.ظ ] [ مامان شازده ]

فرزند شاد

قسمت دوم:
هشت: هنگام عصبانیت، او را تنبیه نکنید. زمانی که عصبانی هستید مغز شما فرزندتان را دشمن خود تصور میکند و کاری میکند تا او اسیب ببیند. توهین، تحقیر، برچسب زدن، تهدید کردن، داد زدن، و تنبیه فیزیکی تنها و تنها به کودک آسیب میزند.

نه: به او تجربه های شیرین بیاموزید. اجازه دهید او دکمه اسانسور را بزند یا پول به فروشنده بدهد.
ده: به او امنیت بدهید: رابطه بین والدین بزرگترین دلیل امنیت کودک است.

یازده: مهارتهای هوش هیجانی را به او بیاموزید و احساساتش را تایید کنید.

دوازده: درد کشیدن دشمن شادی در کودکان است. کودکانی که یبوست دارند کودکان شادی نیستند. رفلاکس معده، گوش درد های عفونی، یا دردهای دیگر باید تا جای ممکن درمان شود.

سیزده: مادر تا دو سالگی کنار کودک بماند، کودک تا زمانی که اضطراب جدایی دارد به مهد نرود، والدین با دانش و اگاهی فرزند دوم را به کودکشان معرفی کنند، هرگز کودکشان را به زور نبوسند و این اجازه را به دیگران ندهند.
چهارده: محتوای کارتونها یا برنامه هایی که تماشا میکنند را کنترل کنید: کارتونهای خشونت امیز مثل بت من (یا طبق تحقیقات اخیر باب اسفنجی) باعث ایجاد رفتار خشونت آمیز در کودکان میشود. کارتونها بزرگترین دلیل کابوسهای شبانه یا ترسها در کودکان است. کودکان به میزانی که کمتر تلویزیون تماشا میکنند، بی قراری کمتری دارند. بهترین کار این است اگر کارتونی را نپسندیدید و فرزندتون اصرار داشت، کنارش بنشینید و برایش توضیح دهید خوب و بد چیست
پانزده: نه گفتن برگ برنده در دستان شماست، از ان در جای مناسب استفاده کنید. محیط را مناسب کنید و تا جای ممکن استفاده کمتری از کلمه نه بکنید.

شانزده: نصیحت نکنید، غر نزنید، خواسته خود را کوتاه و شفاف بیان کنید.
هفده: به فرزند خود اجازه ندهید به دیگری آسیب بزند و یا به حریم دیگری تجاوز کند.

هجده: حرمت نفس فرزندتان را بالا ببرید. کودکان خجالتی، مضطرب، اهل گریه یا خشونت حرمت نفس ندارند.

نوزده: به فرزندتان تا زمانی که خطری ندارد آزادی دهید و به او اجازه دهید اشتباهات بی خطر کند.

بیست: اجازه دهید فرزندتان قدرت انتخاب داشته باشد. بهترین خانواده خانواده ایست که افراد آن با هم مشورت میکنند و رای همه افراد خانه حتی کودکان هم به حساب می آید.

بیست یک: فرزندتان را مستقل بار بیاورید. اجازه دهید فرزندتان تنها خوابیدن را از ابتدا بیاموزد. او را به مهد بفرستید. اجازه دهید خودش غذا بخورد. هر چه کودک مستقلتر باشد شادتر خواهد بود. فراموش نکنید کودکان تا دو سالگی به دلیل اضطراب جدایی به مادر میچسبند که طبیعیست

رویا نوری



موضوعات مرتبط:
برچسب‌ها: روزانه , فرزند پروری
[ پنجشنبه ۱٥ بهمن ۱۳٩٤ ] [ ۸:٤٦ ‎ب.ظ ] [ مامان شازده ]

فرزند شاد



چگونه کودک شاد داشته باشیم:

یک- شاد باشیم: نوزاد و کودک نوپا تمام حالات چهره والدین خود را تقلید میکند. به مقداری که والدین و مخصوصا مادر که از او مراقبت میکند لبخند بزند، با خوشحالی بازی کند، به دنبال دلیلی برای شاد بودن باشد، به کودکش با هورا کشیدن، دست زدن، بازی کردن، آهنگ خواندن و کتاب خواندن آموزش دهد، کودک شاد تری خواهد داشت. والدین افسرده، عصبانی، و مضطرب احساسات خود را به فرزندشان منتقل میکنند.

دو- به فرزندتان مهارتهای در حد توانش را بیاموزید: بزرگترین شادی کودک، توانایی انجام کاری را پیدا کردن خواهد بود. والدینی که با صبوری به فرزندشان اجازه میدهند کاری را با اشتباه و کندی به تنهایی انجام دهد و کنارش حضور دارند تا در هنگام نیاز کمکش کنند، فرزندان شادتری دارند.

سه- اشتباهات فرزندتان را ببخشید، او را به اشتباهاتش نیاویزید به او کار خوب را بیاموزید: والدینی که به کودکانشان سخت میگیرند، زندگی فرزندشان سخت خواهد گذشت. کودکانی که به خاطر اشتباهاتشان مورد سرزنش و تحقیر و داد و فریاد و تنبیه قرار میگیرند، شاد بودن را نمیاموزند. کار خوب را مانند یک معلم خوب با صبوری، تکرار و جایزه به فرزندتان بیاموزید. همانگونه که انتظار دارید اموزگارش در سال اول دبستان به او خواندن و نوشتن بیاموزد.
چهار: بازی، اسباب بازی، همبازی: کودکانی که با همسالان خود بازی میکنند، کودکان شادتری هستند. کودکانی که بیشتر وقت خود را میان بزرگسالان میگذرانند، مضطربترند. بیشترین وقت کودک باید به بازی کردن و شناخت دنیای اطرافش بگذرد.

پنج: به فرزندتان بگویید تو خوبی. از صفات "ترینها" استفاده نکنید زیرا باعث خودشیفتگی ناسالم در کودکان میشود. مثلا نگویید تو بهترینی تو باهوش ترینی تو از دوستت زیباتری یا زرنگتری. او را تنها با خودش مقایسه کنید.

شش: کودکتان باید بداند شما در هر شرایطی او را دوست دارید: عشق بی قید شرط کلید اعتماد بنفس، حرمت نفس، و موفقیت کودکان است. هرگز برای تنبیه او را از محبت خود محروم نکنید. او باید بداند هنگامی که کار بدی میکند شما او را دوست دارید اما کار اشتباهش را دوست ندارید.

هفت: او را نوازش کنید: هر زمانی که فرزندتان را در آغوش میگیرید به او این پیام را میدهید که تو دوست داشتنی هستی.



موضوعات مرتبط:
برچسب‌ها: روزانه , فرزند پروری
[ یکشنبه ۱۱ بهمن ۱۳٩٤ ] [ ۸:٤۳ ‎ب.ظ ] [ مامان شازده ]

 

اگر قرار بود یک بار دیگر فرزندم را بزرگ کنم . انگشتم را کم تر به نشانه تهدید به سوی او می گرفتم ، کمتر به ادب کردن او می اندیشیدم ودر مقابل، بیش تر به برقراری ارتباط با او اهمیت می دادم .

کمتر به ساعتم نگاه می کردم وچشم هایم را بیش تر برای نگاه کردن به او به کار می گرفتم .
با او بیش تر به گردش می رفتم ، بادبادک های بیش تری به آسمان می فرستادم. کم تر خود را جدی می گرفتم ،اما جدی تر با او بازی می کردم .
دشت های بیش تری با وی می پیمودم ،و ستارگان بیش تری را با او تماشا می کردم . کم تراو را میکشیدم که تندتر راه برود.و بیش تر در آغوشش می کشیدم.
رفتار خشک وسخت گیرانه ام را کم تر به کار می بردم. و درعوض بیش تر حمایتش می کردم. به جای فکر کردن به ساختن خانه ، اعتماد به نفس اورا می ساختم .
وبه جای این که عشق به قدرت را در خود رشد دهم ، قدرت عشق ورزیدن را در خود پرورش می دادم.

کتاب مهارتهای فرزندپروری



موضوعات مرتبط:
برچسب‌ها: روزانه , فرزند پروری
[ پنجشنبه ۸ بهمن ۱۳٩٤ ] [ ۸:٤۱ ‎ب.ظ ] [ مامان شازده ]